Wat is reflexintegratie?
Soms blijft het lijf ‘aan’ staan
Veel kinderen willen het eigenlijk heel graag goed doen.
Maar toch lukken sommige dingen niet vanzelf.
Misschien herken je dat jouw kind:
- snel schrikt
- moeite heeft met stilzitten
- boos reageert zonder duidelijke aanleiding
- snel overprikkeld raakt
- onhandig beweegt
- moe is na school
- moeite heeft met schrijven of concentreren
Soms heeft dat te maken met reflexen die nog actief zijn.
Wat zijn reflexen eigenlijk?
Reflexen zijn automatische reacties van het lichaam. Ze helpen een baby om zich te ontwikkelen in het eerste levensjaar.
Een mooi voorbeeld is de grijpreflex. Wanneer je de handpalm van een baby aanraakt, sluit het handje zich automatisch om je vinger. De baby denkt daar niet over na; het gebeurt vanzelf. Zo zijn er nog meer reflexen die een belangrijke rol spelen bij de ontwikkeling van bewegen, evenwicht, houding en het zenuwstelsel.
Normaal gesproken verdwijnen deze reflexen vanzelf weer als een kind groeit en worden ze vervangen door bewuste bewegingen.
Maar soms gebeurt dat niet helemaal.
Een actieve reflex kan ervoor zorgen dat het lichaam automatisch reageert, terwijl een kind dat helemaal niet bewust wil. Zo kan een kind bijvoorbeeld sneller schrikken van prikkels, maar ook moeite hebben om zijn lichaam goed aan te sturen. Een bepaalde beweging lokt dan onbewust een andere beweging uit. Denk aan een kind dat tijdens het schrijven steeds scheef gaat hangen of moeite heeft om stil en rechtop te zitten. Dat kost veel energie en kan invloed hebben op gedrag, leren en bewegen.
Hoe ontstaan actieve reflexen?
Dat kan verschillende oorzaken hebben.
Bijvoorbeeld:
- een moeilijke zwangerschap of bevalling
- spanning of stress
- weinig bewegingsvrijheid in de babytijd
- veel prikkels
- of gewoon een zenuwstelsel dat extra gevoelig is
Vaak is het niet één duidelijke oorzaak.
Wat doet reflexintegratie?
Met rustige, ritmische oefeningen helpen we het lichaam om reflexen stap voor stap alsnog te verwerken.
Dat klinkt misschien ingewikkeld, maar vaak zijn het juist hele eenvoudige bewegingen.
Denk aan zachte schommelende bewegingen, kruipen, rollen of oefeningen op een mat. Oefeningen die eigenlijk aansluiten bij de natuurlijke bewegingen die baby’s ook maken in hun ontwikkeling.
Door die bewegingen krijgt het zenuwstelsel als het ware een tweede kans om zich goed te ontwikkelen.
Kinderen ervaren de oefeningen vaak als ontspannend en speels.
Stap voor stap
Reflexintegratie is meestal geen snelle oplossing. Reflexen zijn vaak al langere tijd onderdeel van hoe een kind beweegt, reageert of spanning verwerkt. Het zenuwstelsel heeft daarom tijd nodig om nieuwe verbindingen op te bouwen.
Juist door rustig te werken en oefeningen regelmatig te herhalen, ontstaan vaak de mooiste veranderingen.
Soms klein en subtiel in het begin:
- een kind dat minder snel boos wordt
- beter slaapt
- rustiger reageert
- makkelijker kan schrijven
- meer zelfvertrouwen krijgt
En vaak groeit dat stap voor stap verder door.
